Türkiye'de ademi merkeziyetçiliği kim savundu?

Türkiye'de ademi merkeziyetçiliği kim savundu?

Türkiye'de ademi merkeziyetçiliği savunanlar arasındaPrens SabahaddinveTeşebbüs-i Şahsi ve Adem-i Merkeziyet Cemiyetiüyeleri bulunmaktadır

Prens Sabahaddin, 1876 Kanun-ı Esasi’de belirlenen “tevsii mezuniyet ve tefrik-i vezaif ilkesi” kapsamında ademi merkeziyeti, idari açıdan yetki paylaşımı ve görev ayrımı olarak savunmuştur

Teşebbüs-i Şahsi ve Adem-i Merkeziyet Cemiyeti, yerel yönetimlere geniş yetkiler tanıyan ve II. Meşrutiyet’ten sonra Prens Sabahaddin tarafından Türk yönetim sistemi için teklif edilmiş bir dernektir

Ayrıca, 1920-1923 yılları arasındaki Birinci Büyük Millet Meclisi'nde mebuslar, “ademi merkeziyetçi” bir yaklaşım ekseninde, siyasal ve toplumsal ihtiyaçları karşılayacak düşünce ve tutum içinde bulunmuşlardır

Ademi merkeziyetçilik nedir?

Ademimerkeziyetçilik, devlet merkezinin gücünü azaltarak yerel yönetimlerin yetkilerinin artırılmasını savunan siyasi görüştür. Bu anlayışa göre, yerel yönetimler kendilerini daha iyi yönetebilir. Ademimerkeziyetçilik, idari ve siyasi olarak ikiye ayrılır: İdari ademimerkeziyetçilik, yerel düzeydeki kamusal işlerin siyasi merkezin yetki alanı dışına çıkarılmasını ifade eder. Siyasi ademimerkeziyetçilik, ülke düzeyinde yürütülmesi gereken işlerin yerel iktidar oluşumları tarafından üstlenilmesini içerir. Federal devletlerde siyasi ademimerkeziyet esastır, idari ademimerkeziyet onun tamamlayıcısıdır.

Prens Sabahattin ademi-merkeziyetçiliğin hangi türünü savunur?

Prens Sabahattin, idari adem-i merkeziyetçiliği savunmuştur. Onun adem-i merkeziyetçilik anlayışı, yerel yönetimlerin maliye, adalet gibi işlerin ilgili bölgenin yaşayanları tarafından üstlenilmesini öngörür. Ayrıca, Prens Sabahattin'in adem-i merkeziyetçilik anlayışında bir özerklik ya da federasyon düşüncesi yer almamaktadır; dolayısıyla siyasal bir özerklikten ziyade, yönetsel anlamda bir özerlikten söz ettiği söylenebilir.

Merkeziyetçilik ve ademi merkeziyetçiliğin farkı nedir?

Merkeziyetçilik ve ademi merkeziyetçilik arasındaki temel fark, devlet yönetiminde yetki ve karar alma süreçlerinin dağılımındadır: Merkeziyetçilik, devlet otoritesinin tek bir merkezde toplandığı ve kararların merkezden alındığı bir yapıdır. Adem-i merkeziyetçilik ise, devlet merkezinin gücünü azaltarak yerel yönetimlerin yetkilerinin artırılmasını savunan bir görüştür. Özetle: - Merkeziyetçilik: Yetki tek merkezde toplanır, yerel yönetimler bağımlı ve sınırlıdır. - Adem-i merkeziyetçilik: Yetkiler yerel yönetimlere devredilir, yerel yönetimler özerktir.

Adem-i merkeziyetçi yönetim hangi padişah döneminde?

Adem-i merkeziyetçi yönetim anlayışının hangi padişah döneminde olduğuna dair bir bilgi bulunamamıştır. Ancak, Osmanlı Devleti'nde adem-i merkeziyetçilik düşüncesinin savunucuları arasında Prens Sabahattin ve onun liderliğini yaptığı Ahrar Fırkası bulunmaktadır. Prens Sabahattin, 1906'da kurduğu Teşebbüs-i Şahsî ve Adem-i Merkeziyet Cemiyeti'nin programında, siyasi ıslahatların bütün tebaaya yaygın merkeziyetçilik esasına göre uygulanacağını savunmuştur. Adem-i merkeziyetçilik tartışmaları, I. Meşrutiyet'in ilanıyla birlikte tekrar gündeme gelmiş ve II. Meşrutiyet sonrası, Prens Sabahattin’in temsil ettiği “adem-i merkeziyetçilik” ile Hüseyin Cahid (Yalçın)’ın temsil ettiği “merkeziyetçilik” etrafında şekillenmiştir.